Op de korrel

Het zand kraakt onder onze schoenzolen in café Hoppe. Het is één van de oudste etablissementen van Amsterdam, opgericht in 1670, in eerste instantie als distilleerderij met een proeflokaal. Een café waar harde muziek uit den boze is, de plek waar een goed gesprek nog op waarde wordt geschat en waar het zand op de vloer herinnert aan vroeger tijden toen men nog pruimtabak kauwde en het goedje op de grond spuwde.

We strijken neer op een houten bank aan de muur, bier en wijn bij de hand. Terwijl aan de bar een dame en heer hun ervaringen uit het Jappenkamp delen, sluit stamgast Jan zich bij ons aan. Hij wijdt ons in, in de geheimen van het café; de deur tussen de flessen sterke drank die naar de damestoiletten leidt, de ruimtes boven de bar waar vroeger de medewerkers van de distilleerderij vertoefden. We hangen aan zijn lippen. Als de woorden eenmaal zijn ontketend, is de stroom niet meer te stoppen. Af en toe lukt het ons er een vraag tussendoor te gooien. Want Jan zal in al die jaren toch wel heel bijzondere dingen hebben meegemaakt in het café? Nou en of! Vooral die keer toen een jongedame zijn kruk wilde delen. Niet ieder met een bil op het randje, nee nee. Terwijl Jan wijdbeens de kruk bemande, plantte de dame haar billen in zijn kruis. “Ze zat er letterlijk bovenop”, wijst Jan naar beneden. Terwijl Jan zich de gehele avond niet durfde te verroeren, genoot de dame van haar steuntje in de rug. Aan het eind van de avond bedankte ze Jan voor het delen van de kruk en weg was ze. “Ja, dat maak je hier allemaal mee”, besluit Jan zijn verhaal. Dan schiet hem ineens te binnen dat ook Willem Alexander al eens een pintje in Hoppe heeft gedronken. “Hij schudde me de hand. Van Buren, stelde hij zich voor. Dat is zijn schuilnaam. Maar ik herkende hem meteen. Gewoon gezellig iets gedronken en dat was het”, veegt Jan het schuim van z’n snor. Het tweede biertje en wijntje hakken er nogal in op onze lege magen. Na een uitgebreid afscheid van Jan trekken we Amsterdam weer in. We hebben van Jan genoten. Zijn verhalen nemen we met een korreltje zand.



Reacties zijn gesloten.